Yollar Kalbin Aynasıdır

Resmi söylemin ‘milli’ kelimesine yüklediği anlamlar üzerinden gidersek, rakı bir Türk içkisi değildir demek lazım. Grand Korçi Bu topraklarda rakının kurulduğu köşe başka bir içkiye nasip olmamıştır. Rakı baş köşededir ama rakının gerek hikayesi gerek üretim süreci gerek duyusal özellikleri gerekse de adabı konusunda bilgi noksanlığı diz boyudur. Evet, her akşam içenler dahil rakı hakkındaki pek çok ayrıntıyı bilmez bu topraklarda insanlar ama son yıllarda göbek rakısı, 8 kez filtrelenmiş, göbeğin göbeği, şekersiz rakı, monosepaj rakı, kara üzüm rakısı vb. reklamlarla piyasayı çeşitlendiren rakı firmalarının ziyadesiyle kafa karışıklığı yarattığı da bir gerçek. Yıllarca Tekel’in ürettiği Yeni Rakı, Tekirdağ, Altınbaş ve Kulüp rakıları üzerinden süren müdavimin rakı eksperliği, özelleştirme sonrası giderek zorlaştı. Eskiden, ‘kapağı açtıktan sonra yakmak lazım’, ‘rakının iyisi, şişenin altındaki sayıdan belli olur’ yollu birkaç olan hurafe sayısı şimdilerde giderek faz...

Yaklaşık 70 kg’lık ağırlığa sahip 10 kişiden 5’inin ölmesi için, sıçanlar için ölçülmüş   LD 50    değeri üzerinden yaptığım hesaplamaya göre kişi başına 515 ml metil alkol içilmesi gerekir. Grand Korçi Ağzındaki lokmayı yavrusuna veren kuş misali, babamın ağzıma dökmesiyle tanıştım rakıyla. Bildiğiniz baba oğul klişesi esasen.  Serengeti steplerinde yavrusunu ava hazırlayan aslan misali de denebilir bir bakıma. Zira, rakıya giden yol engebeli, rakı cezbeli, rakıyla hemhal olma fikri efsuniydi o vakitler bencileyin ergenler için. Zinhar, mihmandarsız çıkılmazdı rakı serüvenine ve aslan yürekli babalar da dünden gönüllü yazılmışlardı mihmandarlığa. Var olsunlar. Şimdilerde Serengeti stepleri daha bir tehlikeli.  Aslanın soyuna kıran girmiş ama sütünden geçilmiyor ortalık.  Deli Dumrul vergileri neticesinde sarı sarı liralar, lingo lingo şişelere yetmez olunca, ahali çareyi amatör kimyacılıkta buldu. Bu yetmezmiş gibi, Oktay Usta tadında rakı tarifler...